KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/7904 E., 2019/3516 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat 2- Sanık ... hakkında TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın beraatine; sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 tarih ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000,00-TL'ye kadar (2000,00-TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,
07.10.2010 ile 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000,00-TL’ye kadar (3000,00-TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla.
16.09.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen1.660,00-TL’den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/7904, K. 2019/3516, 13 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama