Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7978 K.2019/3633

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın ehliyetsiz olarak kullanmış olduğu motosikletle, motosiklet ve diğer taşıtlarının girişinin yasak olduğu alan üzerinde, anne ve babasının refakatinde yürümekte olan yaya katılan ...'ye çarparak 5. dereceden kemik kıırğı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği ve mahkemece de bu şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında değerlendirilmesi ve belirlenen temel cezada anılan hüküm uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,