Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8066 K.2019/5580

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltında geçirdiği bir günlük sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemiş ise de; cezanın infazı sırasında nazara alınması mümkün bulunan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluşa ve kabule göre; yönetimindeki araç ile seyir halindeyken, trafik kurallarını dikkate almadan, kırmızı ışıkta geçerek kazaya neden olan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur tespitine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraat etmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ehliyetin geri alınmasına, tayin edilen cezaya, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kaza nedeniyle, katılan ...'ın hayati tehlike geçirdiği ve 2. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı tespit edildiği halde, temel cezanın artırılması sırasında katılanın hayati tehlike geçirdiğinin ve uygulama maddesi olan TCK'nın 89/2-e maddesinin belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bendinin çıkartılarak yerine,