Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8071 K.2019/4951

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü saat 09:10 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki şeritli tek yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, istikametine göre sağ tarafından karşıdan karşıya geçmek isteyen katılan yayaya çarpması sonucu, katılanın 5. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

sanığın 21.06.2014 tarihli ifadesinde, sol şeritte yaklaşık 80 km hızla seyir halinde olduğunu, sağ şeritte bir kalabalığın olduğunu gördüğünü, kalabalığı görünce hızını düşürüp bir yandan da kornaya basmaya başladığını beyan ettiği, olayı gören tanık beyanlarından da 50 km/h hız limiti olan yerde sanığın mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyrettiğinin anlaşıldığı, Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesinde, sürücülerin hızlarını, yol ve hava şartları ile aracının teknik özelliklerine ve trafik durumuna göre ayarlamaları gerektiğinin belirtildiği, sanık sürücünün olay sırasında meskun mahalde müteyakkız seyretmediği,

etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı, bu haliyle tali kusurlu olduğunun kabulü ile dosya kapsamında mevcut kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporlarına itibar edilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-Katılana ait Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 20/10/2014 tarih ve 2014/14952 sayılı doktor raporuna göre; katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının belirlenebilmesi açısından, şahsın olay tarihinden bir yıl sonra yapılacak ortopedik muayene ve tetkiki gerektiği belirtilmesine rağmen, kat'i doktor raporu alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmaması,