Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8217 K.2019/4084

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile seyir halinde iken kendi beyanına göre uyuklaması sonucu direksiyon hakimiyetine kaybedip orta refüjdeki kanala girip karşı şeride geçmesi ve yaklaşık 250 m gitmesi neticesinde meydana gelen tek taraflı yaralamalı kazada araçta yolcu olarak bulunan katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları olayda; sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa ait dosya kapsamında mevcut adli sicil kaydı incelendiğinde, tekerrüre esas alınan sabıkasının kasıtlı suça ilişkin olduğu, TCK'nın 58/4. maddesi uyarınca kasıtlı suça ilişkin mahkumiyetin, taksirli suç açısından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın tekerrüre esas sabıkası olmadığı halde Mahkemece tekerrüre esas sabıkasının bulunduğunun kabul edilerek ve bu gerekçeyle 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi;

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,