KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/8342 E., 2019/4389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-6-7-8, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
228 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın duruşmada alınan ifadesi sırasında bildirdiği adresi olan .... Mah. 23003 Sk. No: 24/1 ..../... adresi yerine mernis adresi olan .... Mah. 10025 Sk. No: 36 İç kapı No: 01 .... adresine tebliğ edildiği ve tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenmeyle yaptığı 25.11.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki sanığın temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle ret talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna, katılan zorunlu müdafiinin ise cezanın yetersiz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/8342, K. 2019/4389, 2 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama