Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8389 K.2019/4157

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenrek gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kusur durumuna, sanığın olası kastla hareket ettiğine ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın belediye otobüsü şoförü olarak görev yaptığı, katılanın yolcu olarak bu otobüse bindiği, katılan ile sanık arasında otobüsün güzergahı ile ilgili geçen konuşmanın ardından otobüs içerisinde bulunan başka yolcularla sanık arasında tartışma çıktığı, otobüs içerisindeki yolcuların araya girmesiyle ayrıldıkları, biraz sonra tekrar kavga etmeye başladıkları, otobüsün durağa gelmesiyle yolcuların katılanı otobüsten dışarıya attıkları, olaylar neticesinde katılanın 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,

13.03.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda yaralanmanın etkili eylem sonucu meydana gelebileceği gibi trafik kazası sonucunda da meydana gelebileceği ayrımının mevcut bulgular ışığında tıbben mümkün olmadığı kanaatine varıldığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın taksirle yaralama suçu bakımından , suçu işlediği hususunda tam bir kanaat oluşamadığı gerekçesiyle beraatine karar verilirken, beraate dayanak teşkil eden kanun maddesinin gösterilmemesi,