Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8458 K.2019/4170

Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre sanık ile aynı apartmanda oturan yaşı küçük mağdurun markete gitmek için evinden çıktığı, sanığın kapısının önüne geldiği sırada sanığa ait köpeğin mağduru ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, mağdurun yasal temsilcisinin sanıktan şikayetçi olduğu ve sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davada;

TCK'nın 177. maddesinde “ ...veya gözetimi altında bulunan hayvanı başkalarının sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde kontrol altına almakta ihmal gösteren” halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre;

tehlikeli eylemin zarara yol açması ve her iki suçun birlikte işlenmesi halinde sanığın hangi suç nedeniyle cezalandırılacağı belirlenirken suçlar için Kanunda öngörülen cezaların ağırlığının değil, zarar suçu-tehlike suçu ölçütünün esas alınması suretiyle, sanığın taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasının mümkün olduğu ahvalde sadece taksirle yaralama suçundan cezalandırılması, ancak kovuşturma şartı olan şikayetin gerçekleşmemesi,

şikayetten vazgeçilmesi veya uzlaşma nedeni ile taksirle yaralama suçundan cezalandırmanın mümkün olmadığı ahvalde ise, sanığın TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan cezalandırılması gerektiği, somut olayda ise sanığın taksirle yaralama suçundan kovuşturma şartının gerçekleştiği halde ve cezalandırılması mümkün olmasına rağmen mahkemece CMK'nın 226. maddesi uyarınca TCK'nın 177. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi ve taksirle yaralama suçundan ise hüküm kurulmaması,

Kabule göre ise;

1- Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların bir yıl ve daha az süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında hükmedilen 1 ay hapis cezasının, TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Tayin edilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlememesi halinde cezalarının kısmen veya tamamen infazına karar verileceği ihtarının ve 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,