Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8474 K.2019/4173

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık, katılan zorunlu vekili ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, kusurlu olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, yetersiz bilirkişi raporuna itibar edildiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, somut ve para ile ölçülebilen zarar olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmamasına yönelik, katılanlar vekilinin ceza miktarına, sürücü belgesinin en az 2 yıl süreyle geri alınması gerektiğine, hapis cezasının yanı sıra adli para cezası da verilmesi gerektiğine ve süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz eden katılan zorunlu vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2-Katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2. maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-b-e yerine 89/2-e olarak gösterilmesi,