Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8496 K.2019/4684

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki ticari taksi ile gece vakti, aydınlatmalı, asfalt kaplama, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, bölünmüş yolun ortasındaki refüjün sona erdiği noktadan "U" dönüşü yaparak aksi istikamette seyretmek için aracını yönlendirdiği esnada, karşı istikametten gelen motosikletli katılanın sanığın aracına sağ ön kısmından çarpması ve kaza neticesinde katılanın vücudunda 3. Dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru,

meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve ayrıca sanığın eyleminin TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında kaldığının gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.