Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/855 K.2018/10373

TCK’nın 179/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2. maddeleri gereğince hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.03.2011 tarihli ve 2009/75 esas, 2011/706 sayılı kararının 20.05.2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 26.12.2012 tarihinde tehdit ve hakaret suçlarını işlediği ve Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 08.09.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 04.02.2015 tarihli ve 2014/910 esas,

2015/107 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen bir ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK'nun 179/2. maddesi” şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ikinci paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi uyarınca, verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği ve sosyo -ekonomik durumuna göre 30 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,