Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8552 K.2019/5592

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen 300 gün karşılığı adli para cezasında aynı kanunun 89/3-b maddesi uyarınca 1 kat oranında artırım yapıldıktan sonra belirlen 600 gün karşılığı adli para cezasından 1/6 oranında takdiri indirim uygulandıktan sonra sanığın 500 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hesap hatası neticesinde 540 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,