KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/8640 E., 2019/4798 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 2-b, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile kırmızı ışıkta geçmek suretiyle kendisine yeşil ışık yanan ve karşıya geçmek isteyen yaya katılana çarparak, vücudunda hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırılmasına neden olduğu olayda, gereken dikkat ve özeni göstermeyen sanığın, eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi ve TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörülmesine rağmen, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması sebebiyle, aynı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile kusur durumunun “taksir” yerine “kast” olarak belirtilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/8640, K. 2019/4798, 9 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama