Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8791 K.2019/4868

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği, katılanın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde şikayetçi olduğu ancak uzlaşmak istediğini beyan ettiği, uzlaşma görüşmelerinin sanığın katılanın zararını gideremeyeceğini beyan etmesi sebebiyle olumsuz sonuçlandığı;

katılanın yargılama aşamasında verdiği ifadesinde ise şikayetinin devam ettiği ve zararının sanık tarafından karşılanmadığını beyan ettiği, olayın meydana geldiği 23/01/2014 tarihinden hükmün verildiği 07/07/2015 tarihine kadar sanığın zararı giderme hususunda bir çabasının bulunmadığı hususu da dikkate alındığında;

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi koşulunun yerine getirilmediği anlaşılmakla, tebliğnamenin (1). bozma görüşüne, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik tebliğnamenin (2) bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.