Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9017 K.2019/5077

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında taksirle yaralama suçunu işlediğinin kabulü ile belirlenen nihai cezaya ilişkin, gerekçeleri gösterilmek suretiyle, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu nedenle bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yapılacak artırımın 1/2 oranında olması gerektiği gözetilmeden, cezanın belirtilen madde uyarınca bir kat artırılması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;