Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9032 K.2019/4651

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerel mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş olup, hükmün gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, kusur raporunu düzenleyen bilirkişiye yemin verdirilmemiş olmasının hükmün esasını etkilemeyeceği açıkça anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, suçu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verilirken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasına “CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.