Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9129 K.2019/5558

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kaza neticesinde katılanın vücudunda ağır (4) derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmakla, sanığa TCK’nın 89/2-a. maddesi yerine 89/2-b. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınması gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın 2,34 promil alkollü halde idaresindeki araçla seyir halinde iken dört yönlü kavşakta kırmızı ışıkta geçerek sola dönüşü sırasında karşı istikametten gelen katılanın yolcu olarak bulunduğu araçla çarpıştığı olayda, alkol miktarı ve sanığın ışık ihlali yapmış olduğu dikkate alındığında, TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması sırasında cezasında 1/2 yerine 1/3 artırım oranı uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece sanık hakkında hükmün 6. bendinde “verilen adli para cezasının 20 eşit taksitte sanıktan tahsiline” karar verilmesine rağmen, hükmün 8.bendinde “verilen adli para cezasının 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline” karar verilmesi suretiyle hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturulması,