KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/9183 E., 2019/5490 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 62, 52/2, 4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
183 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu ve soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı tespit edilmişse de, kovuşturma aşamasında mağdurun talep ettiği zarar miktarını sanığın karşılamayacağını ifade ettiği ve tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/9183, K. 2019/5490, 24 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama