Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9253 K.2018/2361

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacının haksız olarak 24/05/2011-29/11/2012 tarihleri arasında tutuklu kaldığı sürenin 556 gün olarak kabulü ile maddi tazminat hesabının 556 gün üzerinden yapılmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Davacı tarafça dava dilekjçesinde, 20.000 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu halde, bu miktarı aşacak şekilde 26.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi,

2-)Davacı lehine tayin olunan maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin üçüncü kısmında yer verilen oranlar üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, bu miktarın altında kalacak şekilde maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,