Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9262 K.2019/6213

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde katılan ...'in sanık ...'un sahibi olduğu çiftliğe süt almak amacıyla gittiği, çiftlikten içeriye girdiğinde sanığa ait çiftlik içerisinde serbest dolaşın köpeğin katılanı ısırmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, katılanın olay ile ilgili şikayetçi olduğu, sanığın alınan beyanında hırsızlığa karşı her zaman çiftlik içerisinde bir köpeği serbest bıraktığını beyan ettiği, "dikkat köpek var" levhasını astığı, olay nedeni ile yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, “sanığın üzerine yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca BERAATİNE,” cümlesinin hükümden çıkartılarak,