Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9336 K.2019/5910

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yaralama ile kaza arasında illiyet bağı olmasına rağmen yetersiz gerekçeyle beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın taksirle yaralama suçundan beraatine karar verilmesi yerine tehdit suçundan beraat kararı verilmesi,

2- Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanık hakkında sanığın eylemi ile katılanın yaralanması arasında nedensellik bağı koptuğu gerekçeleriyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın eylemi gerçekleştirdiğine dair herhangi bir somut delil elde edilememesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu konuda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,