KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/9450 E., 2019/7053 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamından, mahkeme tarafından olay tarihinde kazanın meydana geldiği yerde herhangi bir trafik uyarı levhası bulunup bulunmadığının Payas İlçe Emniyet Müdürlüğünden sorulduğu, Payas İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından Payas beldesi ilçe olduktan sonra trafikle ilgili yeni düzenlemeler yapıldığına ve olay tarihinde herhangi bir trafik işaret ve bilgi levhasının olup olmadığının tespit edilemediğine ilişkin rapor düzenlendiği, mahkemenin sanığın kusur durumu ve sanık hakkındaki ceza tayinine ilişkin takdirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı;
yine dosya kapsamı itibariyle, katılanın uğradığı zararın giderildiğine ilişkin beyan ya da belge bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına yönelik takdirinde de bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma öneren 2 ve 3 numaralı görüşlere iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca belirlenen 120 gün adli para cezasında, aynı kanunun 89/2-b maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması sırasında hesap hatası yapılarak, adli para cezasının 180 gün yerine 240 gün, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanması sırasında 150 gün yerine 200 gün ve yine aynı kanunun 52/2 maddesi uyarınca sonuç adli para cezasının 3.000 TL yerine, yazılı şekilde 4.000 TL olarak fazla belirlenmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/9450, K. 2019/7053, 10 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama