Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9519 K.2018/4948

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Mahkemece 20.04.2011 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 179/3-2,62,53. maddeleri gereğince 25 gün gün hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 27.04.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 86/2-3,62,51. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün suç tarihinin 07.02.2015 olduğunun anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1.84 promil alkollü olan sanığın olay gecesi sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş tek yönlü caddede seyri sırasında olay yeri ışıksız kavşak mahallinde şerit ihlali yaparak karşı şeritten gelen ... idaresindeki kamyonet ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın aracında bulunan ve aşamalarda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan eden mağdur ...'in yaralandığı,

her ne kadar mağdurun yaralanması basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte kabul edilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kamu davası açılmış ise de, mağdur hakkında plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 22.11.2010 tarihli raporda; sağ alnında 4 cm kesi, sağ yanakta 2 cm sıyrık, sağ orbital ödem ve ekimoz bulunan mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı yönünden 6 ay sonra görülmesinin uygun olduğu belirtilmesine rağmen, mağdur ile ilgili takip eden süreçte kesin rapor alınmadığından mağdurun yaralanmasının niteliği hususunda şüpheye düşüldüğü,

1.84 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde ayrıca tehlike suçundan cezalandırma imkanının bulunmadığı, bilinçli taksir halinde TCK’nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanma şikayete tabi olmasına rağmen 89/2. maddesi kapsamındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı, tüm bu belirlemelere göre, mağdurun kati raporu alınarak,

yaralanmanın nitelikli olması durumunda, iddianame içeriğinde mağdurun yaralanmasından bahsettiğinden sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan bir kamu davası bulunduğu kabul edilerek bu suç yönünden değerlendirme yapılıp, sanıktan şikayetçi olmayan mağdur ile sanık arasında taksirle yaralama suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi; yaralanmanın niteliksiz olması durumunda ise mağdurun şikayetçi olmadığı gözetilerek,

işlediği bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına neden olan sanık hakkında sadece trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının TCK nın 50/3 maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi;

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;