Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9535 K.2019/5750

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezası seçenek yaptırım olarak öngörülmesine rağmen, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması sebebiyle, aynı Kanun'un 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine, kusur durumuna, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 89/2-b, e, son maddesi uyarınca belirlenen temel cezada 1/2 oranında artırım yapıldıktan sonra takdiri indirim uygulanırken “3 ay 22 gün” yerine “3 ay 27 gün”, netice cezanın “2.240,00TL” yerine “2.340,00TL” belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Tayin edilen adli para cezası miktarının bir gün karşılığı belirlenirken uygulanan kanun maddesi fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,