KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/9563 E., 2019/7400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın çalıştığı tavuk çiftliğinde çatıya çıktığı, aşağı inmek istediği sırada 3 metre yükseklikten aşağı düşerek yaralandığı olayda, katılanın oğlu ...'ın kovuşturmada tanık sıfatıyla ifadesi alınmamış ise de, katılanın kolluk ifadesinde çardağın havalandırma kapağını kapatıp aşağı inerken 3 metre yükseklikten düştüğünü beyan ettiği, kolluk olay yeri tutanağına göre olay yerinin yaklaşık 2,50 metre yükseklikteki boş depo olduğu, keşif sonrası dosyaya sunulan 30/09/2015 havale tarihli bilirkişi raporuna göre katılanın düştüğünü iddia ettiği tavuk kümeslerinin havalandırma bulunan çatı yüksekliğinin yaklaşık 6 metre olduğu,
kolluk olay yeri tutanağı ve tanıklar ... ile ...'nin beyanlarına göre belirlenen olay yerinin ise katılanın ikamet ettiği lojmana ait kömürlük olup, buranın çatı yüksekliğinin 2,5-3 metre olduğu, ayrıca bu çatıdaki eternitteki kırığın halen kapatılmamış olduğu dikkate alındığında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla, ...'ın tanık ifadesinin alınması ve keşif yapılarak olay yerinin tespit edilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilirken, uygulama maddesi olan CMK'nın 223/2-e. maddesine yer verilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/9563, K. 2019/7400, 18 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama