Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9589 K.2018/4958

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay gecesi cadde üzerinde kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde durdurulan otomobil sürücüsü sanığa uyuşturucumetre ile yapılan tükürükte tarama testi sonucunun ''T1 COC.

Lab test Required'' çıktığı, kolluk tutanaklarında test sonucunda sanığın kokain maddesi kullandığının tespit edildiğinin belirtildiği ancak bu tespite rağmen, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 97. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak sanığın kan ve idrar örneği alınıp Adli Tıp Kumuru'na veya en yakın sağlık kuruluşuna gönderilerek tarama testi ile saptanmış olan sonucun doğrulanmadığı, Adli Tıp 5. İhtisas Kurulu'nun raporunda da; tarama testiyle saptanan pozitif sonuçların GC/MS veya LC/MS/MS gibi cihazlarla yapılacak analizlerle doğrulanmasının gerekli olduğu,

tarama testiyle saptanmış olan bu sonucu doğrulamaya yönelik herhangi bir analiz raporu mevcut olmadığı gibi olay tarihinde kan ve idrar örneğinin de alınmadığının bildirildiği cihetle; şahsın kokain maddesini kullanıp kullanmadığı hususu ile emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edip edemeyeceği hususunun mevcut bulgularla tespit edilemediği görüşlerine yer verildiği,

tüm bu tespitler sonucunda sanığın olay sırasında uyuşturucu maddenin etkisi altında iken araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunu işlediği kabul edilmiş ise de, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan, sanığa olay anında tükürükle tarama testi yapılan uyuşturucu ölçer alet ile sanığın uyuşturucu ve özellikle kokain maddesini kullanıp kullanmadığının tespitinin mümkün olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması;