Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9929 K.2020/1752

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-2. cümle, TCK’nın 62/1, 51/1-3-7-8, 53/1,54. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından, sanık ...’ın temyiz talebinin reddine ilişkin karar ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...’ın temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın yokluğunda verilip, 30/12/2014 tarihinde usulüne uygun olarak bizzat sanığa tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 12/05/2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle mahkemece verilen temyiz isteminin reddine dair 18/05/2016 tarihli ve 2013/127 Esas, 2014/255 Karar sayılı ek kararın usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ...’ın temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA;

2- Katılan vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;

Olay günü kazı yapıldığı ihbarı üzerine kolluk ekiplerince olay yerine gidildiği, saat 03.20 sıralarında, kasasında 2 adet kazma, 1 adet balyoz, 1 adet manivela demiri, 2 adet kürek, 3 adet odun yarma çivisi, teneke, kova ve bir çift çizme bulunan pikap içerisinde sanıklardan Halil, Metin, Ramazan’ın, ön kovasında taş ve toprak parçaları bulunan kepçe içerisinde de Mehmet’in yakalandığı ve olay yeri tutanağının içeriğine göre yakalanan sanıklara ne yaptıkları sorulduğunda; olay yerinde olmayan Cemil, ibrahim ve Hasan ile birlikte kepçe ile kazı yaptıklarını ancak herhangi bir tarihi eser bulamadıklarını beyan ettikleri;

sanıkların kolluktaki ifadelerinde define aramak amacıyla kepçe ile kazı yaptıklarını, bir şey buldukları takdirde yedi kişi aralarında paylaşmak üzere anlaştıklarını beyan ettikleri, duruşmadaki savunmalarında ise temyiz dışı sanık ... haricindeki sanıkların suçu inkar ettikleri, ancak temyiz dışı sanık ...’in 19/03/2014 tarihli duruşmadaki savunmasında;

diğer sanıklar ile birlikte define aramak için kazı yaptıklarını, ancak bir şey bulamayacaklarını anlayınca bıraktığını ve olay yerinden ayrıldığını, diğer sanıklar ismini verince Jandarma tarafından yakalandığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde keşif icra edildiği ve tüm dosya kapsamı itibariyle, sanıkların olay günü sit alanı ve 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında kalmayan yerde, kültür varlığı bulmak amacıyla 1.70 metre derinliğinde 4 metre genişliğinde ve 1.65 metre derinliğinde 3 metre genişliğinde olmak üzere iki ayrı yeri kazmak suretiyle üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılan dosya kapsamında;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, kepçenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğine, sanıklar hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3- Katılan vekilinin ve sanık ... müdafiinin, sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince ise;