Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/9960 K.2019/1255

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gıyabında verilen hükmün, sanığın 22/11/2008-26/08/2011 tarihleri arasında Ümraniye E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda bulunmasına rağmen sanığın yargılama sırasında bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, sanığın tebliğ saatinde çarşıda olması sebebiyle tebliğ evrakının ikametgah kapısına yapıştırılması suretiyle 26/08/2009 günü tebliğ edildiği, sanığın kararı süresinde temyiz etmemesi üzerine sanık hakkındaki hükmün “temyizde onama” şeklinde 10.09.2009 tarihinde kesinleştirilip infaza verildiği,

sanık hakkında çıkarılan yakalama emrine istinaden sanığın Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğunun bildirilmesi üzerine ve infaza verilen hükme dair müddetnamenin infaz başlangıcı ile birlikte kendisine tebliğiyle hükmü öğrenmesi üzerine temyiz süresinin 17/03/2010 tarihinde başladığı, sanığın gerekçeli kararın cezaevinde olmasına rağmen savunmasında belirtmiş olduğu adrese tebliğ edilmesinden dolayı haberdar olmasının mümkün bulunmadığı bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle 15/06/2015 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu,

mahkemece 07/07/2015 tarih ve 2017/14-2009/18 Ek karar sayılı karar ile infazın durdurulmasına ve dosyanın eski hale getirme ve temyiz konusunda inceleme yapılmak üzere Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;