Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/1373 K.2019/11719

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, 16.45 sıralarında, meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli, on metre genişliğinde, sağında yaya kaldırımı bulunan, kuru, düz, asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki otomobili ile Fatih ... ...

Bulvarı üzerinden şehir merkezi istikametine orta şeritte seyir halinde iken kendisiyle aynı istikamette geriden gelen müteveffa ...‘in sol ve orta şeridin dolu olması sebebiyle sevk ve idaresindeki motosiklet ile sanığın kullandığı aracın sağından sağ şerit üzerinden geçmek istediği esnada, sanığın da sağ şeride geçmek istemesi üzerine ...‘in fren yapıp sağa kaçarken motosikletin sol tarafı ile sanığın yönetimindeki otomobilin sağ arka yan tampon kısmına sürtme şeklinde çarpması neticesinde ... ve motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan ...’in ölümü ile ile sonuçlanan olayda;

sanığın tali kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak TCK'nın 61. maddesinde belirlenen temel cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki adalet, hakkaniyet ve orantılılık ilkesi gözetilerek temel cezaların tayininde isabetsizlik görülmediğinden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında,

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.