Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/1726 K.2021/8253

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnşaat sahibi ve müteahhit sanık ..., yapı denetiminden sorumlu 3H Yapı Denetimi Ticaret Ltd.

Şti. yetkilisi sanık ..., şantiye şefi sanık ... ve sorumlu mimar sanık ... hakkında, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü denetiminde 15/05/2013 tarihinde başlatılan temel kazısında ortaya çıkan horasan harç bağlayıcı tuğla örgülü büyük bir duvarın iş makinesi ile tahrip edilmiş olduğu, 15/05/2013 tarihinde yapılan kontrollü kazıda ortaya çıkan yaklaşık 1 metre kalınlığında horosan harç bağlayıcılı bir duvarın ise üstüne beton döküldüğünün saptandığı belirtilerek izinsiz ve kontrolsüz kazı yapılması sonucunda korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğindeki yapılara zarar verdiği iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak.

2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde düzenlenen “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığının zarar görmesine kasten sebebiyet verme” suçunun kasten işlenebilecek bir suç olduğu, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak, yani taksirle kültür varlığında zarar oluşumuna yol açılması halinin kanunda suç olarak düzenlenmediği, aşamalardaki savunmalarında bilerek zarar vermediklerini beyan eden sanıkların, kasıtlı hareketleri ile zarar sonucuna sebep olduklarına dair savunmalarının aksine delil bulunmadığı,

ayrıca zarar verildiği iddia edilen duvarların 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde olmakla birlikte suç tarihinde tescilli olmadıkları, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinde, “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına,

tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ... iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır” düzenlemesine yer verilerek, zarar suçunun oluşumu için, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescilli olmasının arandığı, dava konusu yapının tescil edilmemiş olsa dahi 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz bulunmakla beraber, tescilli olmadığından,

yukarıda açıklanan 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesine göre zarar suçunun unsurlarının oluşmadığı, kaldı ki dosya kapsamında bulunan mahallinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen 24/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda, parselin ortasında güney yönünde doğu-batı doğrultusunda horasan harç bağlayıcılı tuğla örgülü büyük bir duvarın ve kuyu temel içerisindeki duvarın halen mevcut olduğu, suça konu kentsel ve tarihi sit alanı içinde kalan ve tescil kaydı bulunmayan yerle ilgili olarak korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarının yıkılmasına, bozulmasına,

tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarara uğramalarına kasten sebebiyet verilmediğinin belirtildiği dikkate alınarak sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;