KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/1792 E., 2018/8802 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanan TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın, 212,5 promil alkollü olarak araç kullanıp maddi hasarlı kaza yaptığı gözetilip alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir cezaya hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/3-2, 62, 50/1-a. maddeleri gereğince 500 TL cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Adana 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21/01/2014 tarihli ve 2013/927 esas 2014/46 karar sayılı kararının 20/02/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 14/09/2014 tarihinde “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunu işlediği ve Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 28/04/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair kararını kapsayan dosya incelendi;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/1792, K. 2018/8802, 27 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama