KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/2065 E., 2019/12142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 50/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
234 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargılama sırasında sadece kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek, hükümde “Karar tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca 1500 TL avukatlık parasının sanıktan alınarak katılana verilmesine” karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/2065, K. 2019/12142, 23 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama