Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2129 K.2018/5976

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "tazminat talebi", "07/07/2015" olan dava tarihi yerine "10/11/2015" ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaali Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/176 esas, 2013/41 karar sayı ve 13/02/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden 21/03/2013 tarihinde ve yine Kocaali Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/218 esas,

2011/290 karar sayı ve 22/12/2011 tarihli mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden 17/02/2012 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştikleri, buna karşın tazminat davasının bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 07/07/2015 tarihinde açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle süresinde açılmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, gerekçesi itibariyle yanlış, sonucu itibariyle doğru kabul edilmekle;