Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2269 K.2018/4937

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, suça konu arazinin tapulu olduğuna, sanığın suç teşkil eden bir eylemi bulunmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece 01/10/2007 tarihli karar ile sanığın neticeten 6.000 TL ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07/12/2011 tarihli ve 2011/8045 - 2011/7402 sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu, daha sonra mahkemece 23/10/2012 tarihli karar ile sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 6.000 TL ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm tesis edildiği, anılan kararın yine sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12/09/2014 tarihli ve 2013/27187 - 2014/17673 sayılı ilamı ile bozma kararı verildiği anlaşılmakla.

1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, 6.000 TL ve 375 TL adli para cezasının infaz aşamasında gözetilmesine hükmedilmesi gerekirken, sanığın neticeten erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının dokuzuncu paragrafından sonra gelmek üzere hükme, “01/10/2007 ve 23/10/2012 tarihli hükümlerin sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak,