Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2702 K.2019/11300

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanmaması gerektiği, cezanın ertelenmesine gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin sanığın TCK’nın 85/1. maddesinin üst sınırından cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 89/4. maddesi yerine TCK’nın 85/1. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. fıkrasında yer alan "TCK'nın 85/1. maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK’nın 89/4. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.