Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/288 K.2019/9803

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

1-Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelendiği halde, sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi suretiyle TCK'nın 51/3. maddesine aykırı hareket edilmesi ile sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7-8. maddesinde yer alan ihtaratlara hükümde yer verilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3- Hükmolunan 2 yıl hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 8 ay yerine, 20 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

4-İddianamede sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi talep edildiği halde, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

5-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,