Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/322 K.2019/9145

2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin mahkumiyetine, sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanık ...'in kusurlu olduğundan mahkum edilmesi gerektiğine, beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 10.00 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahalde, 7 mt genişlikte, zemini ıslak ve nemli asfalt kaplama, iki yönlü yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde seyir yönüne göre sağ taraftan sanık ...’ye ait olduğu anlaşılan köpeğin saldırısına maruz kalan ve bu nedenle ani ve kontrolsüzce yola giren müteveffa yaya ...’a çarpması neticesi ölümü ile sonuçlanan olayda; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden,tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.