Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3260 K.2019/11333

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla iki yönlü asfalt köy yolunda seyri esnasında, yol kenarında çalışma yapan İl Özel İdaresi görevlerine yol sormak için durduğu, katılan ...'ın da çalışanların yanında bulunduğu, yol sorduktan sonra sanığın yoluna devam etmesini takiben İl Özel İdaresi çalışanlarının Katılan ...'a yolda yatan çocuğun ona ait olup olmadığını sorduğu, 3 yaşındaki çocuğun yerde kanaması olduğu halde yattığı, babası olan Katılan ... tarafından hemen hastaneye kaldırıldığı ancak hastanede öldüğü,

sanığın sevk ve idaresindeki araçla iki yönlü asfalt köy yolunda seyri esnasında, yol kenarında çalışma yapan İl Özel İdaresi görevlerine yol sormak için durduğu, katılanın ...'ın da çalışanların yanında bulunduğu, yol sorduktan sonra sanığın yoluna devam etmesini takiben İl Özel İdaresi çalışanlarının Katılan ...'a yolda yatan çocuğun ona ait olup olmadığını sorduğu,

3 yaşındaki çocuğun yerde kanaması olduğu halde yattığı, babası olan Katılan ... tarafından hemen hastaneye kaldırıldığı ancak hastanede öldüğü olayda, her ne kadar fiilin öncesi ve sonrasında sanığın kullandığı araç dışında yoldan bir araç geçmediği yönünde beyanlar olsa da, 16.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda çocuğun sürücünün görüş alanına kapalı yerden girmiş olduğu kabulü ve bu kabule göre kusursuz sayılacağına ilişkin ATK raporu görüşü esas alınarak sanığın kusursuz olduğu,

ayrıca sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı kanaati ile sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.