Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3388 K.2019/11113

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1)5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-f maddesinde “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın kamuya yararlı bir işte çalışmaya gönüllü olup olmadığının tespit edilmediği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi;

2)Sanık hakkında TCK’nın 89/1 maddesi gereğince uygulama yapılmadan önce, sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek CMK’nın 226/1 maddesine aykırılığa yol açılması ;