Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3870 K.2018/8933

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç, suç tarihi ve suç yeri ibarelerine yer verilmesi, mahallince düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarının, hak ve nesafet ilkelerine uygun olduğu, ayrıca UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, tarafları ve konusu aynı olan başka bir dava dosyasına rastlanmadığından, tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’2.105,05’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak ‘’2.269,57’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

2-Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı dikkate alınarak, davacı lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesi yerine, maddi ve manevi tazminat için ayrı vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde davacı lehine hükmolunan maddi tazminat miktarının ''2.105,05'' TL'ye indirilmesi, davacı lehine vekalet ücreti takdirine ilişkin kısımların hüküm fıkrasından çıkartılarak,