Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3886 K.2021/4474

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve o yer ... savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan vekili ve o yer ... savcısının temyiz dilekçesi içeriklerine göre sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan verilen düşme kararının temyize konu edilmediği, sadece 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinde bulundukları değerlendirilerek yapılan incelemede;

... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 19.04.1992 tarih ve 2412 sayılı kararı ile III. derece doğal sit alanında yer alan ve 22.12.2010 tarih ve 27793 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2010/1089 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile onaylanan “... ... Özel Çevre Koruma Bölgesi” içerisinde, ... ilçesi ... Köyü Karayani ... Mevki ...

Parselde bulunan taşınmazda izinsiz olarak zemin kata ilave yapıldığı ve zemin katın kapalı alana dahil edildiği, ayrıca ruhsatlı projesinde 1. Normal katın yan cephesinde yer alan giriş saçağının ruhsatlı projesine aykırı yan bahçe mesafesine tecavüzlü ruhsatsız-kaçak olarak kapatıldığı ve 1. Normal katın kapalı alana dahil edildiği iddiasıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak;

sanığın savunmasında, dava konusu yeri eski hale getirdiğini beyan ettiği, 28.05.2015 tarihinde mimar, zabıta memuru ve inşaat teknikeri tarafından yerinde yapılan incelemede, suça konu binanın ruhsatlı projesi ile imar mevzuatına uygun hale getirildiği, dava konusu aykırı kısımların sanık tarafından yıkılarak düzeltildiğinin tespit edildiği dikkate alınarak atılı suç yönünden manevi unsurun oluşmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve o yer ... savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya kapsamında; atılı suç yönünden manevi unsurun oluşmadığının belirlenmesi karşısında, sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü tesisi yerine, aynı maddenin 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve o yer ... savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (A) bendinde yer alan “sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle CMK’nın 223/2-a” ibaresinin çıkartılarak yerine “sanığın üzerine atılı suç yönünden manevi unsurun oluşmadığı anlaşılmakla CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA.