Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4020 K.2018/9859

2- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136/1, 62, 1412 sayılı CMUK'un 326/son, TCK'nın 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar ile verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararla ilgili temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 105/1, 43/1, 62, 52/2, 1412 sayılı CMUK'un 326/son, TCK'nın 52/4. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 2250 TL adli para cezasından ibaret 11.01.2018 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün kesin olması nedeniyle reddine ilişkin Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2018 gün ve 2017/752 sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma kararı öncesi özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı hükmedilen ve 10 ay hapis cezasından çevrilen 9.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 10 ay hapis cezasından çevrilen 9.000,00 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın önce 10 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi ve daha sonra da hapis cezasının 9.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 2 numaralı bölümünün 3. Paragrafındaki;

“ Önceki karar sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olmakla aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı Yasanın 326/son maddesi uyarınca ceza önceki hükümdeki hâline indirilerek SANIK ...'IN NETİCETEN 10 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” 4. paragrafındaki; “ Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının sanığın ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-(a) maddesi uyarınca takdiren adlî para cezasına çevrilmesine,” ve 5. paragrafındaki; “ Sanığın geliri, ekonomik ve kişisel durumu gözetilerek bir gün karşılığı, TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca 30_TL takdir olunarak.

10 ay hapis cezasının karşılığı olan 300 tam gün sayı ile çarpılarak sanığın NETİCETEN 9.000,00 TL ADLÎ PARA CEZASINA İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibarelerinin, “ Bozma kararı öncesi özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı hükmedilen ve 10 ay hapis cezasından çevrilen 9.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 10 ay hapis cezasından çevrilen 9.000,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle,