Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4157 K.2018/9590

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizce verilen 02/10/2015 tarihli ve 2014/15189 Esas, 2015/14394 Karar sayılı ilamına, Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli ve 2015/700 Esas, 2016/50 sayılı kararı ile direnilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrasında, 24/11/2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 36. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca direnme konusu değerlendirildi;

Yapılan yargılama sonunda, Çeşme Sulh Ceza Mahkemesinin 11/02/2014 tarih ve 2013/606 Esas, 2014/36 sayılı kararı ile sanığın beraatine hükmedildiği, anılan kararın mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02/10/2015 tarihli ve 2014/15189 Esas, 2015/14394 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu,

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7 maddesindeki “hususi otomobil sürücüleri bakımından 0,50 promilin, diğer araç sürücüleri bakımından 0,20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca TCK'nın ilgili hükümlerinin uygulanacağı” şeklindeki düzenleme karşısında atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin dairemizin bozma ilamına direnilerek sanık hakkında beraat hükmü tesis edildiği anlaşılmakla, Çeşme 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 tarihli ve 2015/700 Esas, 2016/50 Karar sayılı DİRENME KARARININ YERİNDE OLMADIĞINA,