Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4229 K.2018/7954

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 14/02/2018 tarihli, 2018/740-2018/572 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık sevk ve idaresindeki aracı gece vakti, aydınlatması olan, meskun mahalde orta şeridi takiben seyrederken olay mahaline geldiğinde, yolun sağından soluna doğru geçmek üzere müteveffa yaya ... ve kucağındaki torunu ...'e çarpması neticesinde iki kişinin ölümü ile sonuçlanan somut olayda;

olaydan yaklaşık 2 saat sonra alınan alkol raporunda 0,40 promil alkollü olduğunun saptanması dikkate alındığında, olay saati itibariyle yaklaşık 0,70 promil alkollü olduğu tespit edilmesi karşısında, oluş ve dosya kapsamına göre sanığın alkol miktarı itibarıyla güvenli sürüş yeteneğini kesin olarak kaybetmiş sayılacağından söz edilemeyeceği, belirtilen alkol derecesinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğine dair bir bulgu ya da sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmaması karşısında;

bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin tatbiki suretiyle, fazla cezaya hükmolunması,

2-Sanığın mahal şartlarına göre hızlı, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyretmesi, yolun bütününü kontrol etmemesi neticesinde yolun sağından soluna geçmek üzere kaplamaya girmiş ve geçişini sürdüren yayayı gördüğünde etkin tedbir almadan çarptığı, müteveffa yayanın ise gelen trafiği kontrol etmeden kaplamaya giriş yaptığı ve geçişi süresince yeterli kontrolleri yapmayıp ilk geçiş hakkını araçlara vermediği şeklinde kabul edilen olayda oluşa uygun 24.10.2017 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilen bilirkişi raporuna göre sanığın tali kusurlu olduğu nazara alınmadan oluşa, değerlendirmeye uygun olmayan ve sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilen 20.12.2017 tarihli İstanbul Teknik Üniversitesi bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporun hükme esas alınması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında “30/06/2017” olan suç tarihinin “01/06/2017” gösterilmesi,