Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4672 K.2018/10596

Davacıların davasının görev yönünden reddi ilişkin hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 18. maddesi ile 07.05.1964 gün ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan ve Tutuklanan Kimselere Tazminat verilmesi hakkındaki Kanunun yürürlükten kaldırıldığı,

5271 sayılı CMK'nın yedinci bölümünde, Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat ana başlığı altında, 141 ila 144. maddelerinde, tazminat isteme koşulları ve sonuçlarının yeniden kapsamlı bir şekilde düzenlendiği ve 5320 sayılı Kanunun 6. maddesinde, Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ila 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağının, bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtildiği dikkate alındığında;

el koyma nedeniyle tazminat istemi 466 sayılı Kanunda düzenlenmediğinden, davacılara ait araçlara 11/05/2005 tarihinde el konulması nedenine dayalı tazminat isteminin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde düzenlenmediği gözetilerek, bu konudaki talebin genel hükümlere göre hukuk mahkemelerinde talep edilebileceğinden davanın görev yönünden reddine kararı verilmesi gerekirken, idari yargı merci görevli olduğundan reddine karar verilmiş ise de, mevcut uygulama karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.