Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4747 K.2019/8084

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Otobüs terminalindeki tuvaleti işletmekte olan sanık ...’nın, bir firmanın yazıhanesinde vezne görevlisi olarak çalışan ve ihtiyacını gidermek amacıyla 27.08.2015 ile 28.08.2015 tarihlerinde tuvalete giren katılan ...’in ve aynı tarihlerde kimlikleri tespit edilemeyen diğer üç kadının özel görüntülerini, onlardan önce tuvalete girip, tuvalette bulunan çöp kovasına gizlediği ve farklı zamanlarda kamera fonksiyonunu aktif hale getirdiği cep telefonu ile kaydettiği olayda,

Sanığın ikrarı, mağdurun beyanı ve dosya kapsamına göre; sanık tarafından değişik zamanlarda cep telefonu aktif hale getirilip, çekim yapılmasından dolayı fiili kesintinin gerçekleştiği, tuvalete girecek olanların sadece cinsiyetini önemseyip, tuvalete tesadüfe giren herhangi bir kadının fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerini kaydetme amacını taşıyan sanığın, katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemeye yönelik bir suç işleme kararının icrası kapsamında hareket ettiğinin ve suçun tek bir fiille işlendiğinin de kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin,

sanık hakkında farklı tarihlerde işlediği görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, “Sanığın suç teşkil eden eylemini değişik zamanlarda bir kişiye karşı birden fazla işlediği” biçimindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın eylemleri TCK’nın 43/1. madde ve fıkrası kapsamında zincirleme suç şeklinde değerlendirilip, yazılı şekilde tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı temel ceza belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK’nın 134/1-1” yerine “TCK'nın 131/1-1” olarak yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına uyulmaması,

b) TCK'nın 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle aynı Kanunun 3/1. madde ve fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

c) Meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanarak atılı suçu işlediği kabul edilen sanığa hükmolunan cezada, TCK'nın 137/1-b madde, fıkra ve bendi uyarınca yarı oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, bir kat artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

d) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,