Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/477 K.2019/10215

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Meydana gelen iş kazasında kusuru bulunmadığı kabul edilen sanıkların hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

2-Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilirken, vekalet ücretinin hazineden tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, katılandan tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının, A ve B. bendinin birinci fıkrasının hükümden çıkarılarak, yerine "Sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE" ibaresinin eklenmeleri ve vekalet ücretine ilişkin D.