Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4839 K.2018/7705

Taksirle öldürme suçu ile ilgili yapılan soruşturma sonucunda Alaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2017 gün ve 2016/764 soruşturma, 2017/97 karar sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Sungurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11.01.2018 gün ve 2018/68 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre 03/09/2016 tarihinde meydana gelen trafik kazasına ilişkin düzenlenen 28/12/2016 tarihli trafik bilirkişisi raporuna ve 25/08/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre meydana gelen kazada şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği,

Alaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, söz konusu raporlara göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402 esas ve 2013/19286 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun değerlendirmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun tknik bilgiyi gerektirmesi,

hakimin hukuk bilgisi ile sorunu çözemeyeceği durumlarda bilirkişi incelemesi yaptırması gerektiği durumlarda dahi bilirkişinin inceleme yetkisinin kusurla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerçeklerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hususuna haiz olduğu,

bilirkişi tarafından münhasıran hakimin takdir yetkisinde bulunan kusurluluk konusundan herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, meydana gelen olay nedeniyle keşif yapılarak bilirkişi raporu aldırılması ve soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeden yapılan eksik soruşturma sonucu verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince Sundurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/01/2018 tarihli ve 2018/68 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07.06.2018 gün ve 94660652-105-19-5002-2018-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü ölen ...'ın idaresindeki araçla, yerleşim yeri dışındaki, iki şeritli ve iki yönlü, azami hız limitinin 90 km/s olduğu, stabilize, toplam 7 metre genişliğindeki, sola doğru virajlanan ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, yolun sola doğru virajlanan kısmına geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen araçların kullanımındaki şeride girdiği, bu esnada karşı istikametten gelen şüpheli ...'nın idaresindeki araç ile,

...'nın kullanımındaki şerit üzerinde her iki aracın ön kısımlarından denk gelecek şekilde çarpıştıkları, meydana gelen kazadan yaklaşık bir buçuk saat sonra yapılan ölçümde şüpheli ...'nın 114 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kazaya ilişkin tanzim edilen kaza tespit tutanağında ölen ...'ın şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymadığından kusurlu olduğunun ve şüpheli ...'nın alkollü olarak araç kullandığı için kusurlu olduğunun belirtildiği,

soruşturma evresinde trafik bilirkişisi marifetiyle tanzim ettirilen 28/12/2016 tarihli bilirkişi raporunda ölen ...'ın meydana gelen kazada kusurlu olduğunun ve şüphel ...'nın kusurunun bulunmadığının belirtildiği, yine soruşturma evresinde tanzim ettirilen 25/08/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda şüphel sürücü ...'nın meydana gelen kazada kusuru olmadığının, ölen ...'ın asli kusurlu olduğunun belirtildiği,

savcılık aşamasında tanzim ettirilen ve kusur durumunun belirlenmesinde Cumhuriyet Savcısı'na yardımcı olacak nitelikteki tutanak ve raporların dosya kapsamında bulunan bilgi ve beyanlar doğrultusunda kazanın oluşuna uygun olduğu, dosya kapsamında bulunan kaza tespit tutanağındaki veriler göz önünde bulundurulduğunda Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılabilecek bir keşfin soruşturma dosyasında esasa etkili bir katkı sunmayacağının anlaşıldığı,

Cumhuriyet Savcılığı'nca yürütülen soruşturmada bir eksiklik bulunmadığı ve kusur durumuna ilişkin yapılan değerlendirme neticesinde verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla,

Her ne kadar meydana gelen kaza neticesinde Cumhuriyet Savcılığı'nca olay yerinde keşif icra edilerek kusur durumunun değerlendirilmesi gerektiği ve kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporlarını değerlendirme yetkisinin davayı inceleyen hakime ait olduğu belirtilerek eksik soruşturma neticesinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği iddiasında bulunmuş ise de,

soruşturma dosyası kapsamında bulunan bilirkişi raporlarındaki tespitler göz önünde bulundurularak meydana gelen kazada şüphelinin kusurunun bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair Alaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2017 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı ile anılan karara ilişkin itirazın reddine dair Sungurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11.01.2018 tarihli kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,