KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2018/4853 E., 2018/12136 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle Yaralama
- Hüküm
- CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile; TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/1-4, 53/6 ve CMK'nın 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
366 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği,
daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin "15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın yokluğunda verilen ve 12.03.2018 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin 23.03.2018 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın bozulması talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarih, 2014/514 - 2015/120 sayılı hükme yönelik sanık aleyhine herhangi bir temyiz istemi olmaksızın dairemizin 23.03.2017 tarih, 2016/7382-2017/2323 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, doğrudan sanığın neticeten 6.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2018/4853, K. 2018/12136, 13 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama