Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5053 K.2018/9264

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-)Davalı vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Davalı vekilinin, 19/11/2015 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 26/09/2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak, REDDİNE,

2-)Davacı vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağını oluşturan Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/90 Esas ve 2015/79 Karar sayılı dosyasının yapılan incelemesinde, Yüksekova İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 26/07/2013 tarihli yakalama tutanağında bildirildiği üzere 25/07/2013 günü saat 21:00 sıralarında çıkan toplumsal olaylarda kolluk ekiplere yönelik olarak taşlı, molotoflu saldırıda bulunulduğu, davacının bu sırada olay yerinde saat 00:03 sıralarında yakalandığı, gerekli işlemleri yapılmak üzere yaşının küçük olması sebebiyle Çocuk Büro Amirliği'ne teslim edildiği,

hakkında yapılan yargılama sonunda da beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında CMK'nın 141/1-e maddesi gereğince davacının tazminat talebine yönelik makul bir miktar olan tazminata karar verilmesi yerine yazılı şekilde yasal şartları bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi,